خدایا توببین چطورشکستم چرا این آدما اینقده پستن

هواتو کردم

اگر دریای دل آبی ست تویی فانوس زیبایش
اگر آیینه یک دنیاست تویی معنای دنیایش

تو یعنی یک شقایق را به یک پروانه بخشیدن
تویعنی از سحر تا شب به زیبایی درخشیدن

تویعنی یک کبوتر را زتنهایی رها کردن
خدای آسمان ها را به آرامی صدا کردن

فاصله ی من وتو زیاد شده این روزا

هیـــسـ

این بازی عادلانه نیستـــ …..

این زندگی همه اش مار بــود

پلّه هایش کجـــــاستـــ…؟؟؟

یه بنده خدا نشسته بود داشت تلویزیون میدید که یهو مرگ اومد پیشش …

وقتی باهاش قهری اس که میاد همه تن و بدنت میلرزه

چون فکر میکنی اونه …

بعد که میبینی اون نیست خیلی داغون میشی !!

ولی غرور لعنتی و حرفایی که ازش شنیدی روز آخر،

اجازه نمیده بهش زنگ بزنی

منتظری اون اول بیاد سمتت

اونم نمیاد

توام نمیری

یه رابطه تو اوجش به همین راحتی تموم میشه… .

خوابم نمی بره دلواپس توام

احساس میکنم نبضم نمی زنه

گاهے בوست בارمـ بــבون پک زבن ، فقط بنشینمـ و نگاه کنمـ که سیگارمـ

چگـونـه میسـوزב ...

شـایـב آخر فهمیـבمـ چه لذتے میبرے از تماشاے سوختن من ؛

شایـב آخر قانع شدمـ

همه از دوست فقط چشم و دهن می خواهند

عشق ها را همه با دور کمر می سنجند

آنچه دیدند به مقیاس نظر می سنجند

خوب طبیعیست که یکروزه به پایان برسد

عشق هایی که سر پیچ خیابان برسد

به دلم افتاده امشب که به یاد من نشستی

پلک تو سنگین خوابه اما چشماتو نبستی

هر روُز نَبـــودَنَت رآ بَر دیــوار خَط کِشیدَم

ببــین اینــ دیـوار لامُرُوَت دیگَر جایی برایِ خَط زَدَنــ نَدارَد

خوشــ بهِ حالـِ توُ کــه خودَت رآ راحَت کَردیـ

کــ خَط کِشیدیـ تَنها ، آن هَم رویِ مَن !!!

از سفر متنفرم.

اصلا از هرچی که باعث بشه ازم دور بشی متنفرم.

از اولش هم طاقت نداشتم ازت جدا بشم حتی برا یه ثانیه.

دوس داشتم همیشه پیشت باشم ولی تو این اخلاقمو به پای دوس داشتن نذاشتی!

گذاشتی به پای اینکه همیشه مزاحمتم.

می رفتی و جواب تلفنام رو نمیدادی میگفتی مزاحم نشو بزار راحت باشم.ولی وقتی برمیگشتی بازم تنها بودی و می اومدی سراغ من.

حالا هم ازم جدا شدی و رفتی سفر! من تنهام و تو به اصطلاح خودت خوشحال و شاد.

میترسم از روزی که از این سفر برگردی و بازم تنها باشی و باچشمای خیس بگم گمشو همون جایی که تا الان بودی!!!

“دوستت دارم” برای تو فقط یه حرف ساده بود

غافل از اینکه قلب من منتظر اشاره بود

بـبـار بـارون کـه ایـنجــا شـکل زنــدونـه

ببـار بـارون دل بـی طـاقــتـم خــونـه

بــــعـضــی وقــتـا آدم عــجيـبــــ دلــش ميــخـواد يــکـی بــهــش گيـــر بـــده!

ازش بــپــرســه کــجـايــی؟؟کــجــا ميــری؟؟؟کــی ميـــای؟؟؟

وقـتی یـه چـیــزی بـهـت میـگـه حـــرصـت دراد...

مـنــو بـاش کــه فـکـر میـکـردم تـو بـه عـشـق مــن اسـیـری . . .

میگفـــــ ــــــتـــند:

سختـــــ ــــی ها نـمـــ ــــــک زندگـــــ ـــــی اســـــت

اماچــــــــــ ـــــــــراکســ ـــی نفهمــــــ ــــــید

نمـــــــ ـــــک برایـــــــــــ مــ ــن کــ ـــه خـــ ـــاطراتـــ ــم زخمــــــــــــ اسـ ـــت

شــــــــ ــــــــور نیســــ ـــــــت

مـــــــ ـــــزه درد مـــــــ ــــــیدهــــد ...

بالاخره یاد میگیری از یک دوستت دارم ساده برای دلت یک خیال رنگارنگ نبافی...
که رابطه یعنی بازی و اگر بازی نکنی می بازی...
که داستانهای عاشقانه از یک جایی به بعد رنگ و بوی منطق به خود میگیرند...
که سر چهار راه با تهدید یک هوس شیرین چشمک می زند...
یاد میگیری که خودت را دریغ کنی تا همیشه عزیز بمانی...
که باید صورت مساله ای پر ابهام باشی نه یک جواب کوتاه و ساده...
که وقتی باد می آید باید کلاهت را سفت بچسبی نه بازوی بغل دستی ات را...
روزی میفهمی در انتهای همه ی گپ زدنهای دوستانه باز هم تنهایی....
و این همان لحظه ای است که همه چیز را بی چون وچرا می پذیری ...
با رویی گشاده و لبخندی که دیگر خودت هم معنی اش را نمیدانی....
دیر یا زود این را میفهمی...

خیلی سخته

عاشــــــــــــق کسی باشی که روحشـــم خبر نداشته باشـــــــــــه !!!

شکـــ نکـــــن !

آیــ●ــنده اے خوـاهــم ساختــــ کــه

گذشتـــه ام جلویش زآنــو بـــزند !

قـــرآر نیستــــ مـــن هـــم دلِ کَسِ دیگـــری را بسوزانـَــم !

برعکـــس کســے را کــه وارد زندگـــیم میشود

آنقـــــدر خــــوشـــبـ ♥ــتـــــ میکنــم کـــه

بـــه هر روزے کـــه جاے " او " نیستــــے

آهــــای غـــریبـــه ...!

کنـــارش میشینـــی و فقــط بــا چنـــد ایـــه قــرآن محـــرمــش مــی شـــوی...!!!!

و مــن آشنــا بــا یکـــ دنیـــا عشــق و حســرتـــ بـــه او نــامحــرمــم....!!!!

آهای غریبه درسته با یه آیه قرآن محرم شدی...!!!

و فکر میکنی از این به بعد از همه چیزش خبر داری...!!!

ولی نمیدونی ک محرم رازش منم...!!!

نمیدونی....!!!

شبی غمگین شبی بارانی و سرد

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت دیدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من می گفت تنهایی غریب است

ببین با غربتش با من چه ها کرد

تمام هستی ام بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

و او هرگز شکستم را نفهمید

اگر چه تا ته دنیا صدا کرد...